🌿 Според традицијата… а спротивно од реалноста?

Според традицијата, денес вапсував јајца пред изгрејсонце.

Додека ги подготвував јајцата и бојата, низ глава ми помина мисла за улогата и важноста на жената во семејството и домот – независно дали е ќерка, снаа, свекрва или баба.

Тоа ме потсети на еден неодамнешен текст во кој се зборуваше за улогата на жената според природните законитости.

Да, токму така – природните законитости.

Конкретно, за женките во животинскиот свет, во групата цицачи, каде што спаѓаме и ние, како човештво.

Во текстот беше опишана улогата на најстарата слоница која го води стадото напред.

И сите ја следат – не затоа што е најсилна или најумна, туку затоа што само таа точно знае каде се наоѓаат изворите на вода, кои патеки се безбедни и каде има храна.

Таа е водачот, чија улога природно произлегува од искуството и знаењето. Без неа, целото стадо би било изгубено.

Таа е историјата.
Таа е искуството.
Таа е знаењето.

Со еден збор таа е мудроста, а таму владее матријархатот.

Слични модели на водство се забележуваат и кај некои видови китови, каде што постарите женки имаат клучна улога во насочувањето и опстанокот на групата.

Така се одржува животот, така се оди напред, така се создаваат и се градат следните генерации.

Да се навратам на утринската постапка, со која се поставив како следбеничка на традицијата пренесена од моите претходнички – свекрва, мајка, баба …

И тука неминовно ми се наметна прашањето:

**Ако ние, жените, сме носители на меморијата, искуството, традицијата и знаењата…

зошто тоа не се отсликува во општеството?**

Неспорно е дека денес ние, жените, сме поеднакво ангажирани како и мажите.

Но домот и домашните обврски остануваат, речиси без исклучок, во женските раце.

Ако се навратам на она погоре – како природниот закон го следат другите сродни видови – се прашувам:

Зошто ние, луѓето, тоа го променивме?

Многу се зборува за подигање на свесноста и враќање на човечкото достоинство – преку работа на себе, преку спознание и зајакнување на самодовербата.

Постои една перспектива која вели дека жената ја носи мудроста, а мажот силата.

Ако тоа се постави како структура, тогаш владеењето доаѓа од мудроста, а извршувањето се реализира преку силата.

И токму тука се отвора следното прашање:

**Зошто тогаш жените сè уште не се доволно присутни таму каде што се креира,

каде што се дизајнира,
каде што се носат одлуки?**

Можеби одговорот не лежи само во системите.

Можеби лежи и во тоа дали сме подготвени да ја препознаеме,
прифатиме и живееме сопствената улога –
надвор од домот,
исто толку природно како и во него.

До следното читање,

Сунчица